گشت ارشاد،زندگی خصوصی
نقدی بر فستیوال فیلم فجر سال 90
بالاخره بعد از مدتی زمان ان پیدا شد تا این صفحه را کامل کنم.هر سه این فیلما طبق روال سابق در سینمای شکوفه دیدم.ابتدا زندگی خصوصی که با حاشیه های فروانی روبرو شد و در تریبونها و روزنامه ها و مجلات و خبرگزاریها یا به ان شدیدا حمله شد و یا به نمایشش در سینماها پافشاری میشد.البته ببخشید من این فیلمو تو سینما میلاد دیدم چون شکوفه اونو اکران نکرد.عده ای این فیلمو دارای شاخصه های یک فیلم پورنو میدیدند و ازش به عنوان ابتذال در سینما یاد میکردند.من اون چیزی که دیگران ازش اسم میبردند تو این فیلم ندیدم بلکه مهمترین شاخصش حال و هوای سیاسی بود که کارگردان به این فیلم داده بود و در واقع نقد یک نسل یا طبقه خاص بود که با گذشت زمان چهره عوض کرده بود.فرهاد اصلانی با همین فیلم تندیس بهترین نقش اول جشنواره را برد. بهتره که بیشتر از این وارد این بحث نشیم و بازم چون نقد قبل اگر کسی علاقه ای به شنیدن نقد کامل ان دارد میتونه برام کامنت بذاره.اما گشت ارشاد فیلمی با نقد یکی از تصمیمات دولت در فضای عمومی جامعه که تونست جمعیت زیادی را به سینماها بکشه.فیلمنامه بسیار خوب شروع شد و با نکات طنز بجا و زیبا لحظات زیبایی برای مخاطب افرید هر چند فیلمنامه پایانی نداشت نویسنده با یه سکانس ضعیف فیلمو تموم میکنه.حمید فرخ نژاد چهره شاخص این فیلم بود که به زیبایی ایفای نقش کرده بود.هر چند این فیلم هم چون خصوصی با انتقادات فراوان روبرو شد ولی مدت بیشتری در سینماها اکران شد.ولی در ژاندر جدی فیلم امینی یعنی انتهای خیابان هشتم بهترین بود.با فیلمنامه ای خوب و تند مخاطب را میخ کوب میکرد.موضوع ان هم اجتماعی بود که با بازی خوب ترانه علیدوستی و صابر ابر کامل شده بود.حامد بهداد هم بد بازی نکرده بود.هر چند موضوع فیلم مخاطب را اندوهگین میکرد ولی از دیدن ان احساس خوبی داشت.در کل همزمان شدن اکران این سه فیلم جو خاصی ایجاد کرده بود که منتظر تعطیلی کامل سینمای ایران بودیم.
در مورد فستیوال فیلم فجر همین بس که پایه گذار ورشکستگی و نابودی کامل سینما را فراهم کرد و قطعا با این اوضاء چیزی از این سینما باقی نمیمونه.قهر همه کارگردانان نامی و اهالی سینما این نگرانی را افزایش میده.در واقع فستیوال امسال در حد یه مسابقه فیلم محله بود که با هزینه مالی بالایی نتیجه ای کاملا مفید برای ارشاد یعنی تعطیلی کامل سینما را فراهم کرد.